انتظار من

یک چیزهایی هیچ وقت عادی نمی شود.بچه دار شدن مثل یک جادوست. مثل افسانه ای شیرین و عجیب و غریب که سخت می شود باورش کرد.آخر چطور می شود یک دفعه مادر شد.همین که اولین بار نقطه ای تپنده را نشانت می دهند و می گویند این بچه شماست، همه چیز تغییر می کند.دستت را می گذاری روی شکم و حس می کنی از همین حالا باید قوی تر باشی.باید محافظت کنی از این نقطه تپنده کوچک.باید حامی اش باشی، همراهش باشی.شروع به تکان خوردن که می کند فکر می کنی دیگر خودت نیستی، دیگر پاهایت روی زمین نیست.لذتی وجودت را می گیرد که با کمتر چیزی قابل قیاس است.با گذشت هر روز و هر ماه چقدر عاشق تر می ...

ادامه مطلب